Info Tuin : Dieren 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 - 17
Dieren 14
Het schaap is een leverancier van wol.
|
|
Het schaap is nog steeds de grootste leverancier van wol. Alhoewel de betekenis van wol sterk is achteruitgegaan sinds de uitvinding van synthetische vezels, kan men voor de vervaardiging van de betere stoffen geen wol missen. Merino-schapen leveren de fijnste wol, en de grovere wol is afkomstig van rassen met lange en korte wol.
Spijtig genoeg wordt het schaap nog steeds gefokt voor het vlees. Op de hele wereld is er geen enkele religieuze groep of cultuur die het eten van schapenvlees verbiedt, waardoor er een grote vraag naar dit vlees is. Sommige rassen geven ook veel melk, die vers gebruikt kan worden of tot kaas worden verwerkt.
Er is een groot veelvoud van rassen bij schapen, omdat ze zo extensief worden gehouden. Speciale omstandigheden qua voeding en klimaat brachten lokale rassen voort, die nauwelijks door andere kunnen worden vervangen. Het grijs gehoornde heideschaap bijvoorbeeld is een schaap dat perfect aan de bodemgesteldheid en plantenwereld van de heide is aangepast, en zal moeilijk vervangen kunnen worden door het moerasschaap.
De schildpad als huisdier.
Heel
wat mensen hebben een schildpad als huisdier. Wereldwijd zijn er meer
dan tweehonderd soorten. Ze leven in heel uiteenlopende gebieden:
woestijnen, halfwoestijnen, steppen, moerassen, plassen en ook in zee.
De meeste soorten hebben behoefte aan zon. Toch komen er ook voor in
Noord Amerika en Europa.
Een schildpad hou je het best in een terrarium. De boden van een terrarium moet warmte en vocht kunnen vasthouden. Er moet ook een ‘warme steen’ in geplaatst worden. Deze zijn te koop in de dierenspeciaalzaak. Ook een zwembadje van aardewerk of metaal kun je er in plaatsen. In de zomer kun je schildpadden ook buiten plaatsen.
Als je een schildpad wil houden, ga dan eerst na of de soort niet beschermd is. Heel wat soorten zijn dat wel. Hun voeding bestaat uit onder andere: paardebloemen, vogelmuur, klaver, madeliefjes, gras, hooi, braambladeren, wijnbladeren, koolraap, wortelloof en sla. Belangrijk is dat hun voeding genoeg mineralen en spoorelementen bevat
De Siamese kat is heel speciaal.
De Siamese kat werd voor het eerst tegen het einde van de 19e eeuw naar Europa gebracht. Eigenlijk is men het nog niet helemaal eens over zijn afkomst. Maar meestal wordt toch verwezen naar Thailand. Dat land heette vroeger Siam en vandaar dus zijn naam. In elk geval ligt de oorsprong van het mooie dier in Zuidoost Azië.
Daar werd de “Siamese” kat (zoals ze toch door iedereen genoemd wordt) eerst alleen gefokt voor en gehouden door koninklijke en adellijke families. Verder schijnt het dier ook tempels verbleven te hebben. Sinds ze in Europa kwamen zijn ze heel populair en heel herkenbaar met hun typisch kleuren, slanke lichaam en hun amandelvormige ogen.
Door doelbewust en selectief fokken zijn er tegenwoordig twee soorten: de traditionele en de moderne. De traditionele Siamese kat is wat compacter van lichaamsbouw en heeft een ronder hoofd. De moderne soort is fijner, langer, heeft een fijner hoofd en grotere oren dan de traditionele
Kleurrijke siereenden in de tuin.
Siereenden behoren tot de kleinste sierwatervogels en komen oorspronkelijk uit het wild buiten Europa, waar ze werden gevangen en naar Europa werden gevoerd. Om aan de vraag van particuliere vogelliefhebbers en dierenparken te voldoen, worden ze nu ook hier gefokt. Ze hebben een opvallende kleur en tekening waardoor ze vooral in de herfst en winter de vijver verlevendigen.
Siereenden worden steeds paarsgewijs gehouden en reeds in de herfst komt er een soort ‘verloving’ tot stand. De meeste jongen lijken het eerste half jaar op hun moeder, maar in het begin van de herfst ondergaan poot- en snavelkleur al veranderingen. Langzamerhand ontwikkelt zich een schitterende kleurenpracht.
Het water dient uiteraard zo zuiver mogelijk te zijn. De directe nabijheid van boomgaarden en akkers is uit den boze omdat de kans groot is dat het water dan besmet is met insecticiden. Siereenden kunnen wel een plotse overgang van natuurlijk water naar leidingwater verdragen, of grote temperatuurverschillen ondergaan. Als het water maar zuiver is